Schoolplicht vanaf 3 jaar

Een nieuw schooljaar, nieuwe regels. In Antwerpen moet 10% van de  kinderen die de nieuwe taalproef hebben afgelegd,  de 3de kleuterklas overdoen omdat ze niet geslaagd zijn. Sinds dit schooljaar is een nieuwe regel in voege waarbij kinderen pas naar het 1ste leerjaar mogen als ze voldoende aanwezig waren in de 3de kleuterklas (minstens 220 halve dagen) of als ze slagen voor een taalproef die moet aantonen dat ze het Nederlands voldoende machtig zijn. Dat wil zeggen dat 90% van de Antwerpse kleuters die niet voldoende aanwezig waren in de kleuterklas toch slaagt voor de taalproef. Goede resultaten dus.  Maar hoe komt het dan dat vandaag 1 op 2 van de anderstalige jongeren of jongeren met een vreemde nationaliteit geen getuigschrift haalt in het middelbaar onderwijs? Gek toch?

 

Het doel van deze nieuwe toelatingsvoorwaarde voor het eerste leerjaar is zeer nobel: ze moet ouders aanzetten om hun kinderen zo vroeg en regelmatig mogelijk naar de kleuterklas te sturen. Vooral de kleuters uit maatschappelijk kwetsbare gezinnen en kleuters die thuis een andere taal spreken dan het Nederlands, hebben baat bij een vroege schoolstart. Het laat hen toe om voldoende Nederlands te kennen en de juiste schoolvaardigheden onder te knie te hebben om een vlotte start te nemen in het eerste leerjaar. Iedereen is het er over eens dat  schooltaalvaardigheid een belangrijke sleutel is voor verder schoolsucces. Bovendien ontwikkel je op school van jongs af aan je talenten.Alleen luidt de vraag hier: heiligt het doel wel de middelen?

Deze nieuwe regelgeving doet in ieder geval enkele wenkbrauwen fronsen. Garandeert een aanwezigheid van 220 halve dagen voldoende taalvaardigheid?  Stimuleert deze taalproef niet eerder het zittenblijven of zal de lat zo laag liggen dat bijna alle kleuters slagen? Wat gebeurt er met de kinderen die niet slagen in de proef? Krijgen zij een aangepast taalprogramma in het jaar dat ze moeten zittenblijven? Wat gebeurt er als de school of ouders het resultaat van de taalproef betwisten? Volgt er dan een herexamen? De Centra voor Leerlingenbegeleiding (CLB) heeft de taak gekregen om de proeven af te nemen. Zij vrezen een aanzienlijke extra werklast (sommige centra zullen weinig vragen ontvangen, anderen zullen misschien overstelpt worden) bovenop hun reguliere takenpakket en een terugkeer naar de oude PMS-tijd, waar de nadruk meer lag op sanctioneren dan ondersteunen en begeleiden. Intussen melden ze dat het tot op vandaag  bijzonder stil is gebleven rond de taalproeven. Blijkbaar zijn er nog niet veel proeven uitgevoerd.  Dat komt wellicht omdat de ouders zelf contact moeten opnemen met het CLB als hun kind niet lang genoeg naar de kleuterschool ging. De CLB’s vrezen dat veel ouders de invoering van de nieuwe taaltest zijn vergeten.

Naast het plaatsen van deze kanttekeningen, moeten we onszelf de vraag stellen waarom we het probleem van de kleuterparticipatie op zo’n complexe manier willen oplossen en of de oplossing zo effectief is. Kunnen we of moeten we niet verder gaan dan enkel het sensibiliseren van de ouders? Waarom zouden we hen niet verplichten om dat te doen? Ik pleit ervoor om de schoolplicht te laten gelden vanaf een leeftijd van 3 jaar om zo álle kleuters te laten deelnemen aan het kleuteronderwijs. Kinderen uit kansarme gezinnen lopen al van bij het begin van hun schoolloopbaan een onoverbrugbare achterstand op. Een vroege start van de schoolcarrière is voor hen noodzakelijk. Waarom laten we de schoolplicht niet ingaan op 3 jaar in plaats van op 6 jaar zoals momenteel het geval is. Op die manier garanderen we dat alle kinderen met dezelfde kansen starten en hoeven we niet uit te leggen aan een 5-jarige waarom hij of zij een eerste buis heeft gehaald in de kleuterklas en moest zittenblijven.

 

 

Reacties 

 
#1 Bob De Visser 2011-01-16 08:52
Ik kwam toevallig op uw site terecht en las met irritatie uw voorstel om kinderen vanaf het 3de levensjaar te verplichten school te volgen.
Ik begrijp dat uw intenties goed bedoeld zijn , maar vraag me af waarom autochtone ouders en hun kunderen moeten boeten voor de manifeste onwil die vele allochtone ouders aan de dag leggen om hun kinderen de nodige taal-backup te geven die nodig is om in onze maatschappij de kansen te krijgen die ze verdienen. Waarom staat het behoud van de eigen cultuur en taal bij allochtonen en hun woordvoerders steeds centraal en vinden ze dat de samenleving rondom hen zich moet aanpassen aan hun onwil om zich volledig te integreren in onze cultuur.
Indien er een schoolachtersta nd bestaat bij onze kleuters (en die is er in sommige gevallen)dan is die hoofdzakelijk te vinden in een bevolkingsgroep die meent dat het in het belang is van hun kinderen om thuis een andere taal te spreken dan die van het land waarnaar ze zijn geemmigreerd.
Gezinsherrenigi ngen en uithuwelijkinge n zijn daarbij niet bepaald bevorderlijk om één en ander in goede banen te leiden nietwaar ?!
Het ware beter dat U uw pleidooien reserveert voor de eigen bevolkingsgroep en hen duidelijk maakt dat ze zich in het belang van hun kinderen beter zouden moeten integreren.
Gelieve daarom ook de bijgaande foto van de 2 kleuters aan te passen aan de gekleurde realiteit aub.

Kan u cultuur eindelijk eens beginnen geven in plaats van altijd maar te eisen. Het is welletjes geweest me dunkt.

Beste groeten
 

Plaats reactie

joomla template