Elektrisch rijden nog niet voor morgen
18 januari 2011
|
|
Dat autoconstructeurs met groene labels zwaaien, betekent niet dat we hier eerstdaags allemaal elektrisch zullen rijden. Mohamed Ridouani, maar ziet nog te veel en te grote obstakels - De Standaard Bij de start van het autosalon worden we om de oren geslagen met reclame over groene auto's. Alle autoconstructeurs doen hun best om modellen aan te prijzen met ronkende namen waarin ‘eco', ‘green','volt', ‘C-zero' of ‘hybride' voorkomen. Maar hoe staat het nu met het elektrisch vervoer in België? Is het nog altijd een curiositeit voor de stadsyup of scheuren we binnenkort allemaal over de autostrade in een elektrisch aangedreven exemplaar? Is ons land klaar voor deze elektrische revolutie? |
Geen vliegende start
Helaas luidt het antwoord op die laatste vraag ‘neen'. Want België loopt flink achterop. De uitrol van de technologie wordt in ons land bemoeilijkt door verschillende factoren. Er is hier een gebrek aan wetgevend initiatief dat de toepassing moet ondersteunen, terwijl in onze buurlanden naarstig gewerkt wordt aan de uitbouw van oplaadinfrastructuur. Frankrijk is begonnen met de bouw van een netwerk van 100.000 oplaadpunten. In Nederland zijn er al 10.000. Zolang je wagen niet over een zekere autonomie beschikt of je niet zeker bent dat je kan bijtanken onderweg, neem je als autobestuurder toch niet het risico om een elektrische wagen te kopen?
België mist daadkracht en blijft steken in de proeftuinen en de onderzoeksfasen. In Vlaanderen staan er vandaag enkele tientallen laadpunten, veelal op privé-initiatief, zonder enige coördinatie tussen de verschillende initiatieven. Daarnaast is er een totaal gebrek aan normering en standaardisering. Waaraan moet een laadpaal voldoen, via welk betaalsysteem kan je opladen, enzovoort? Zonder een degelijke basis op het vlak van infrastructuur en een uitgebreid netwerk kunnen we niet starten.
De aankoop van een elektrische wagen is ook een pak duurder. De fiscale gunstmaatregelen van de overheid zijn op dit vlak nog steeds ontoereikend om een echte stimulans te zijn. Je krijgt een fiscale korting van 30 procent, met een maximum van 9.000 euro. Dat wordt verrekend via de belastingaangifte. Het hangt dus van je inkomen en andere aftrekposten af of je die 9.000 euro ook terugkrijgt en je moet ze ook eerst spenderen, voor je ze na meer dan een jaar kan terugvorderen. In Frankrijk wordt bij de aankoop meteen een vaste korting van 20 procent afgehouden, met een maximum van 5.000 euro. Een directe korting bij aankoop dus, zo maak je de drempel voor iedereen lager.
Complexe wegcode
Daarnaast is de Belgische wegcode bijzonder complex. Als lokale beleidsmaker heb ik wel oor naar groenere wagenparken, ook voor de eigen stadsdiensten. Zo hebben we overwogen om bepaalde logistieke voertuigen te vervangen door een elektrische evenknie. Alleen heeft onze ervaring uitgewezen dat het niet zo eenvoudig is om een elektrische vrachtwagen ingeschreven te krijgen. Dat is een vrij technisch verhaal. Zo kunnen er zich problemen voordoen met de ‘homologatie' van een voertuig. Deze keuring heb je nodig vooraleer je een gelijkvormigheidsattest (de fameuze groene kaart) ontvangt voor je wagen en de baan op mag. Zo is het perfect mogelijk dat we een elektrische vrachtwagen in Nederland zouden aankopen die daar al in gebruik is, maar dat we deze vrachtwagen hier niet gehomologeerd krijgen volgens de Belgische normen. Ook al heeft die vrachtwagen in Nederland alle technische testen doorstaan. In het Europa van vandaag is dat natuurlijk een absurd verhaal. De vrachtwagen in kwestie zou met andere woorden perfect op de Belgische weg kunnen rondrijden met een Nederlandse nummerplaat, maar het is niet mogelijk om er een Belgische nummerplaat voor te bekomen. Wie wil nu investeren in een elektrische vrachtwagen als je het risico loopt om niet verder te geraken dan de garagepoort?
De elektrische wagen zal de klassieke wagen dus nog niet meteen verdringen. Maar we moeten ons wel grondig voorbereiden. België was in zijn hoogdagen een referentie in de auto-industrie en we zijn nog steeds een belangrijke spilfiguur in Europa. We kunnen ons niet veroorloven dat we de opkomst van het elektrisch vervoer zouden missen. We zijn het aan onszelf verplicht om te innoveren en koploper te blijven. Het is dan ook aan de overheid en de grote bedrijven om als voortrekkers en pioniers te investeren in elektrisch vervoer en laadpunten. Daarnaast moeten we het nodige onderzoek verrichten om de pijnpunten zo snel mogelijk weg te werken. Ik geloof dat de elektrische wagen de wagen van de toekomst is, maar ik hoop ook dat het niet al te lang een gadget blijft voor de gegoede groene stadsyup.
MOHAMED RIDOUANI Wie? Schepen van Leefmilieu in Leuven (SP.A). Wat? Zowel de overheid als de industrie moeten inzetten op elektrische wagens. Waarom? Nu zijn ze te duur en te weinig inzetbaar.