Parlementsleden bezochten Eureka Leuven. De school bestaat 21 jaar zonder erkening. Ze brengt al even lang leerlingen met dyslexie terug naar het reguliere onderwijs - Pieter Rombouts ©Corelio

Bas Broothaerts volgde zestien jaar geleden een jaar school aan Eureka Leuven. 'Al in de lagere school ervaarde ik leerproblemen: ik kon de tafels van vermenigvuldiging niet onthouden. Lezen was ook een probleem, ik ging wel naar de remediëring, maar het kostte toch oh zo veel moeite. Mijn moeder en ik hadden daar echt ruzie over', legt de 31-jarige manager uit.

'Het probleem is teruggekeerd in de humaniora. Ik deed Latijn, maar mijn inspanningen leverden niet veel op. Anderen smeten er met hun klak naar en haalden meer punten dan ik. Ik was niet dom, maar ik moest uren blokken op de woordjes. Toch kreeg ik een B-attest. Ik moest naar de Moderne, maar dan zagen mijn leerkrachten opnieuw dat er een tekort was bij wiskunde en vreemde talen', vertelt Bas. 'Toen hebben mijn ouders mij in 1993 naar Eureka gestuurd zodat ik een betere manier van studeren zou aanleren. Daar werd duidelijk: ik heb dyslexie en ik ben geen uitzondering. En ik heb gemerkt dat ik toch sterk ben in bepaalde vakken', blikt Bas terug.

‘Education cannot compensate for society’ stelde Bernstein in 1970. Met die uitspraak wou de Britse socioloog duidelijk maken dat het schoolsysteem zich weer op haar kerntaken moest concentreren en de opvoedende taken, zoals opvang na de schooluren en het organiseren van sociale activiteiten ten voordele van de minderbedeelden, moest laten varen want ze tastten de kwaliteit van onderwijs aan. Leerkrachten worden teveel belast met het oplossen van wat zich buiten de schoolmuren afspeelt. Oplossen van armoede en uitsluiting waren volgens hem niet de taak van het onderwijs, enkel de gedegen kennisoverdracht behoorde daartoe. Dit geeft een sterk déjà vu-gevoel bij het huidige pleidooi van velen voor een ‘terugkeer naar de essentie van onderwijs’. Aan de basis gaat het over de immer voortdurende stress tussen 2 polen: de focus op kennisoverdracht enerzijds en het bijkomstig actief creëren van kansen en ontwikkelingsmogelijkheden voor kinderen die een ongelijke start kennen anderzijds.  Die slinger beweegt sinds de geëngageerde jaren 60 regelmatig van de ene pool naar de andere.

Integratiedienst opent officieel de deuren - Het Laatste Nieuws (KBH)

De Leuvense integratiedienst heeft haar deuren officieel geopend. Eigenlijk waren de personeelsleden al enkele weken aan het werk in het nieuwe gebouw aan de Centrale Werkplaatsen, maar de feestelijke opening moest nog komen. Gelijktijdig werd ook de tentoonstelling 'Geland in Leuven' voorgesteld, een fotografie- en poëziewedstrijd rond diversiteit die speciaal op poten werd gezet voor de verhuis van de integratiedienst. Alle inwoners van Leuven werden opgeroepen om een gedicht of een foto in te sturen. Het resultaat - een bonte weergave van verschillende nationaliteiten in Leuven - is momenteel te bewonderen in de nieuwe lokalen van de integratiedienst. Wie een kijkje wil nemen, kan terecht op de Diestsesteenweg 104F in Kessel-lo. De dienst ligt nu nog dieper in de sociale woonwijken, wat de werking alleen maar ten goede kan komen.

Project met kansarmen moet uitgebreid worden - Het Nieuwsblad  ©Isabel Van Tendeloo

Het Leuvense buddyproject, waarbij studenten maatschappelijk kwetsbare jongeren bij hun huiswerk begeleiden, heeft er al drie succesvolle jaren opzitten. Reden genoeg om het uit te breiden, vindt schepen van Onderwijs Mohamed Ridouani (SP.A). Isabel Van Tendeloo

Elk kind dat er nood aan heeft, moet op gratis begeleiding kunnen rekenen

 

In zestien secundaire scholen en zeven basisscholen uit Leuven komen twee keer per week zogenaamde buddy's langs om maatschappelijk kwetsbare kinderen, meestal allochtonen, te begeleiden. Na de schooluren helpen deze studenten uit de lerarenopleiding en enkele vrijwilligers hen anderhalf uur lang met hun huiswerk. Op drie jaar tijd hebben zo'n duizend buddy's al 2.500 kansarme jongeren begeleid om hun leerachterstand op te halen. Dit jaar alleen al worden bijna achthonderd kinderen begeleid.

1000 buddy’s hebben al 2500 leerlingen begeleid, met succes

Via het buddy-project wordt al drie jaar op rij studiebegeleiding gegeven aan maatschappelijk kwetsbare jongeren (vaak allochtonen). Deze jongeren hebben tijdens hun schoolloopbaan een extra duwtje in de rug nodig om een einddiploma te behalen en door te stromen naar het hoger onderwijs.

De begeleiding gebeurt enerzijds door studenten die in het kader van hun lerarenopleiding studiepunten kunnen verdienen en anderzijds door vrijwilligers.  

Deze begeleiders zijn buddy’s die de  leerlingen 2 keer per week, na de schooluren en in de school zelf, gedurende telkens 1,5 uur begeleiden. Om een individuele begeleiding te garanderen, krijgt iedere buddy maximum 3 leerlingen toegewezen. Bij de begeleidingssessies ligt de nadruk op het aanleren van een goede studiemethodiek, het bijbrengen van verantwoordelijkheidszin en het motiveren van de leerlingen bij hun studies.

Het buddy-project ontstond op initiatief van schepen van onderwijs Mohamed Ridouani in samenwerking met KULeuven, KHLeuven, Groep T en de Leuvense scholen.

Een nieuw schooljaar, nieuwe regels. In Antwerpen moet 10% van de  kinderen die de nieuwe taalproef hebben afgelegd,  de 3de kleuterklas overdoen omdat ze niet geslaagd zijn. Sinds dit schooljaar is een nieuwe regel in voege waarbij kinderen pas naar het 1ste leerjaar mogen als ze voldoende aanwezig waren in de 3de kleuterklas (minstens 220 halve dagen) of als ze slagen voor een taalproef die moet aantonen dat ze het Nederlands voldoende machtig zijn. Dat wil zeggen dat 90% van de Antwerpse kleuters die niet voldoende aanwezig waren in de kleuterklas toch slaagt voor de taalproef. Goede resultaten dus.  Maar hoe komt het dan dat vandaag 1 op 2 van de anderstalige jongeren of jongeren met een vreemde nationaliteit geen getuigschrift haalt in het middelbaar onderwijs? Gek toch?

 

Leuven erkent integratieraad niet langer als officieel adviesorgaan - De Morgen © Nathalie Janssens

Het stadsbestuur van Leuven wil een punt zetten achter de erkenning van de integratieraad als officieel adviesorgaan. In plaats daarvan wil ze de inspraak rond het etnisch-cultureel diversiteitsbeleid gaan organiseren via inspraakfora over thema's die een viertal keren per jaar zullen georganiseerd worden. Dat heeft Mohammed Ridouani (sp.a), schepen voor Integratiebeleid, bekendgemaakt tijdens een persontmoeting.

De bestaande integratieraad is tien jaar na de oprichting volgens Ridouani "volkomen irrelevant en voorbijgestreefd". "Het bestuur bestaat uit een vijftal mensen die eens om de twee jaar een advies formuleren. Dat is veel te weinig en daar kan de stad in de praktijk ook weinig mee aanvangen. De realiteit in Leuven is dat de bevolking bestaat uit 156 nationaliteiten die sociaal grote verschillen vertonen. We willen een meer professionele aanpak van de advisering rond deze belangrijke problematiek", zegt Ridouani.

Vanuit de integratieraad reageert men met verbijstering op het plan.

Gelijke onderwijskansen.  Een term die de laatste jaren als een passe-partout gebruikt wordt voor zowat alles wat met het schoolleven te maken heeft. Kansen creëren in het onderwijs betekent meer dan het voorzien van een technisch-juridisch en financieel raamwerk. Er is ook nood aan een vertaling van de visie naar de troepen op het onderwijsveld. Zonder de wil van het onderwijsveld ontbreekt elk initiatief een doorgedreven en bezielde toepassing. Dit is een buitengewone uitdaging voor het zeer ambitieuze maatschappelijk project van oud-minister Frank Vandenbroucke.

 

Los van de zin of onzin van het gelijke kansenbeleid (ikzelf ben een believer) stellen zich de komende jaren heel wat administratieve en organisatorische problemen bij de invoering van de tornado aan nieuwe regelgeving. Een nieuw financieringsmodel, de maximumfactuur, het kosteloos onderwijs, de verhoging van kleuterparticipatie,  het hervormen van de lerarenopleiding, de investering in leerlingenzorg, het centraliseren van taken via scholengemeenschappen,… deze mozaïek aan initiatieven dreigt te verzanden door afwezigheid van een elementair draagvlak bij de belangrijkste onderwijsactoren. Soms te wijten aan opportunistische trekjes van scholen, maar vaak ook aan een tekort aan adem om alle hervormingen bij te blijven. Bovendien zijn te weinig partners mee met het grote onderwijsverhaal en al haar voetnoten, en dat is een hoofdreden van het gebrek aan een draagvlak.

 

  

Het buddy project werd op initiatief van Mohamed Ridouani gelanceerd in Leuven. Via het buddy-project geven Leuvense buddy’s al drie jaar op rij studiebegeleiding aan maatschappelijk kwetsbare jongeren (vaak allochtonen). Deze jongeren hebben tijdens hun schoolloopbaan een extra duwtje in de rug nodig om een einddiploma te behalen en door te stromen naar het hoger onderwijs. De buddy’s zijn vrijwilligers en studenten, die voor de Specifieke Lerarenopleiding (SLO)  studiepunten kunnen verdienen met het geven van begeleiding.

Kinderen krijgen spelenderwijs een Nederlands taalbad

In augustus 2008 werd de Leuvense zomerschool voor het eerst georganiseerd. Het is een gezamelijk initiatief van de stad Leuven en RISO. Mohamed Ridouani, Schepen van Onderwijs en Integratie, vindt het een heel belangrijk project: 'Er is nog veel werk aan de winkel. Taalachterstand begint heel vroeg en de kinderen dragen dat hun hele leven mee. In een studentenstad als Leuven zien we dat nog geen één procent van de studenten allochtoon is. Die zijn ergens afgehaakt. Taalachterstand leidt ongetwijfeld tot onderwijsachterstand. Daarom vind ik dat we van jongs af moeten inzetten op taal. De idee achter de zomerschool is deze kinderen, die tijdens de zomervakantie nauwelijks Nederlands horen of spreken, een extra duwtje in de rug te geven.'  

De kinderen hebben de meest uiteenlopende nationaliteiten: Chinees, Fins, Arabisch, Koerdisch, Iraans, Ghanees, enz. Het merendeel van de kinderen is ongeveer een jaar in België. Anderen zijn nieuwkomers. De selectie van de kinderen gebeurt door de zorgcoördinatoren van de scholen. Zij selecteren de kinderen die het taalbad het meest kunnen gebruiken. De zomerschool is echter geen verplichting, maar een extra kans die de kinderen krijgen. Het taalbad gebeurt dan ook spelenderwijs. Naast Leuven, organiseren ook andere Vlaamse steden een zomerschool, zoals Antwerpen, Gent, Aalst, Maasmechelen, Ronse, enz. 

Begin deze week maakte Vlaams welzijnsminister Jo Vandeurzen  bekend dat hij 1500 extra plaatsen voorziet in de buitenschoolse opvang voor heel Vlaanderen. Een druppel op een hete plaat lijkt mij. Bovendien is de oplossing complexer dan dat. Welke schooldirecteur wil er zich wagen aan het inrichten van gesubsidieerde buitenschoolse opvang binnen de huidige wetgeving? We moeten streven naar een totaaloplossing, een van zowel middelen als soepelere regelgeving.

Het was de laatste tijd weer druk mening ventileren over de manke integratie van allochtonen in ons land.  Hoofddoekenverbod op school, rellen veroorzaakt door vuilgebekte en agressieve jongeren, importhuwelijken uit Marokko of Turkije. En nu blijkt weeral hoe dramatisch groot de onderwijsachterstand van allochtone jongeren wel is. Zeven op tien allochtone jongeren heeft een schoolse achterstand. Na decennia van ploeteren teneinde de vreemde man in te passen in onze samenleving lijkt het probleem alleen maar erger te worden. Is het tijd om bij de rokende puinhoop te gaan zitten of bestaat er alsnog zoiets als een mirakeloplossing?  Ik ben van mening dat we eerst orde moeten scheppen in de puinhoop zelf door de problemen duidelijker en eerlijker te benoemen. Alleen zo kunnen we de gepaste aanpak uitwerken. 

 Met enige verwondering lees ik de verschillende reacties op het (niet geslaagde) initiatief ‘infodag voor allochtonen’ van de KULeuven. Zelfverklaarde marketeers hameren op het feit dat er dringend werk moet gemaakt worden van een beter uitgekiende communicatie om leerlingen in het hoger onderwijs in te schrijven. En dat we geen kanon hoeven in te zetten om dat doel te bereiken. Ik stel vast dat men in dit debat met het kanon in het luchtledige schiet.  Men moet maar eens beseffen dat je first things first moet aanpakken.